wohnen
to live; to reside
تعریف کوتاه
«سکونت داشتن»؛ فعل قاعده‌دار: ich wohne، du wohnst.
wohnen به معنی «سکونت داشتن، در جایی زندگی کردن» فعلی قاعده‌مند است: ich wohne، du wohnst، er wohnt. برای بیان نشانی، «in + حالت سوم» به کار می‌رود: «Ich wohne in Berlin» — در برلین زندگی می‌کنم. جملهٔ «Wo wohnst du?» — کجا زندگی می‌کنی؟ — از نخستین پرسش‌های آشنایی است. مثال: «Wir wohnen seit zwei Jahren in dieser Stadt.» — دو سال است در این شهر زندگی می‌کنیم. تفاوت با «leben»: leben یعنی «زنده بودن» و کلی‌تر است، اما wohnen دقیقاً محل سکونت را نشان می‌دهد.