wenn

wenn دو کاربرد اصلی دارد: «اگر» برای شرط («Wenn ich Zeit habe, komme ich.» — اگر وقت داشته باشم، می‌آیم) و «هرگاه، وقتی» برای رخدادهای تکرارشونده («Wenn es regnet, bleibe ich zu Hause.» — وقتی باران می‌آید، خانه می‌مانم). مثل همهٔ حرف‌های ربط پیرو، فعل جملهٔ بعد از آن به انتها می‌رود. مثال: «Ruf mich an, wenn du ankommst.» — وقتی رسیدی به من زنگ بزن. تفاوت با «als»: برای رخداد یک‌بارهٔ گذشته als به کار می‌رود («Als ich ein Kind war...» — وقتی بچه بودم...)، اما wenn برای شرط و تکرار در هر زمان است.