habiter
to live; to reside
تعریف کوتاه
«سکونت داشتن»؛ فعل قاعده‌دار: j'habite، tu habites، il habite.
habiter به معنی «سکونت داشتن، در جایی زندگی کردن» فعلی قاعده‌مند است: j'habite، tu habites، il habite. جالب اینکه هم می‌تواند حرف اضافه بگیرد هم نگیرد: «J'habite Paris» یا «J'habite à Paris» — در پاریس زندگی می‌کنم. جملهٔ آشنایی «Où habitez-vous?» — کجا زندگی می‌کنید؟ — از نخستین پرسش‌های مکالمه است. مثال: «Elle habite avec sa famille depuis dix ans.» — ده سال است با خانواده‌اش زندگی می‌کند. تفاوت با «vivre»: vivre یعنی «زنده بودن، زندگی کردن» به‌طور کلی، اما habiter فقط محل سکونت را نشان می‌دهد.