afford
/əˈfɔːrd/
تعریف کوتاه
توان پرداخت یا صرف کردن را داشتن؛ تقریباً همیشه با can/can't می‌آید.
afford یعنی «توانِ مالی یا زمانی برای چیزی داشتن» و تقریباً همیشه با can/can't می‌آید: «I can't afford a new laptop». بعد از آن یا اسم می‌آید یا to + مصدر: «We can't afford to wait any longer». این فعل در جمله‌های مثبت معمولاً با بهبود وضعیت همراه است: «Now we can afford a bigger house» (حالا توان خانهٔ بزرگ‌تر را داریم). تفاوت معنایی با buy: afford دربارهٔ «توان خرید» است نه خودِ خرید، و با save و spend خانوادهٔ معنایی پول را می‌سازد. مثال: «We couldn't afford the rent, so we moved to a smaller apartment.» — توان پرداخت اجاره را نداشتیم، پس به آپارتمان کوچک‌تری نقل مکان کردیم.