مخاطب هدف

مخاطب هدف تصویر روشنی از کسی است که آن‌سوی صفحه نشسته: سن، شغل، دغدغه‌ها، ساعت مصرف محتوا و زبانش چه شکلی است. وقتی مخاطب را «همه» تعریف کنید، برای هیچ‌کس حرف نزده‌اید؛ متن عمومی، عنوان بی‌روح و قالب‌های بی‌شخصیت نتیجهٔ همین گسترده‌نگری است. برعکس، وقتی برای «دانشجوی پزشکی خستهٔ درس» می‌نویسید، هر جمله‌تان غنی از جزئیات واقعی می‌شود که فقط این گروه می‌فهمد و برای همین دلبستش می‌شود.

روش عملی: یک فرد واقعی را تصور کنید و برای «یک نفر» تولید کنید؛ حتی می‌توانید از دوستان یا مشتریان واقعی‌تان یک چهره انتخاب کنید. با چند مصاحبهٔ کوچک یا خواندن نظرات و پرسش‌های پرتکرار در کامیونیتی‌های مخاطب، دغدغه‌های واقعی‌شان را جمع کنید و فهرست واژه‌هایی که خودشان به کار می‌برند را یادداشت کنید؛ استفاده از همان زبان، حس «این کانال مال من است» می‌سازد. قبل از هر محتوا، سؤال طلایی: «این دقیقاً کدام مشکلِ کدام آدم را حل می‌کند؟»