sprechen (فعل)
to speak
تعریف کوتاه
صحبت‌کردن؛ فعلی قوی: du sprichst با تغییر مصوت.
sprechen به معنی «صحبت‌کردن، سخن‌گفتن» فعلی قوی است و مثل nehmen تغییر مصوت دارد: ich spreche, du sprichst, er spricht, wir sprechen. اسم مفعول «gesprochen» است و Perfekt آن با «haben» می‌آید: «Ich habe mit ihm gesprochen» — با او حرف زده‌ام. اسم‌سازی از آن: «die Sprache» (زبان) — خود واژه‌ای که کل این واژه‌نامه حولش ساخته شده!
مثال: Sprechen Sie Englisch oder Persisch? — انگلیسی یا فارسی صحبت می‌کنید؟ این جمله با ضمیر مؤدبانهٔ «Sie»، پرکاربردترین جملهٔ شروع گفت‌وگوی آلمانیِ زبان‌آموز است. ترکیب جداشدنی «ansprechen» یعنی «خطاب‌کردن/مخاطب‌قرارکردن» و «besprechen» یعنی «بحث و بررسی‌کردن». در سطح زبان هم «fließend sprechen» یعنی «روان صحبت‌کردن» — هدف نهایی هر زبان‌آموز! سطح مهارت زبان در رزومهٔ آلمانی با «Verhandlungssicher» (در حد مذاکره) و «fließend» بیان می‌شود.