nehmen (فعل)

nehmen به معنی «گرفتن، برداشتن» فعلی قوی (stark) است و صرفش تغییر مصوت دارد: ich nehme, du nimmst, er/sie/es nimmt, wir nehmen — دوم‌شخص مفرد و سوم‌شخص مفرد با «i» می‌آیند. اسم مفعول آن «genommen» است (Perfekt: ich habe genommen) و مصدر کاملش «du nimmst» در جملهٔ سفارش رستوران مشهور است.

مثال: Ich nehme den Bus zur Arbeit, das ist bequemer. — برای رفتن به محل کار سوار اتوبوس می‌شوم؛ راحت‌تر است. کاربرد ویژهٔ آن در سفارش غذاست: «Ich nehme den Salat» (سالاد را برمی‌دارم/می‌خواهم) — با «nehmen» مؤدبانه سفارش می‌دهید بدون فعل خواستن! ترکیب جداشدنی «teilnehmen» (شرکت‌کردن) هم از همین خانواده است: «Ich nehme am Kurs teil» — در دوره شرکت می‌کنم. «etwas in die Hand nehmen» یعنی «دست‌به‌کارشدن» و کاربرد مجازی‌اش «die Sache selbst in die Hand nehmen» است.