falsch
wrong; false
تعریف کوتاه
«غلط، نادرست»؛ صفت قاعده‌دار؛ ضد آن richtig.
falsch به معنی «غلط، نادرست» صفت متضاد «richtig» است: falscher و am falschesten. ترکیب‌های کلیدی: «eine falsche Nummer» — شمارهٔ اشتباه، و «eine falsche Antwort geben» — جواب غلط دادن. مثال: «Ich habe die falsche Station genommen.» — ایستگاه اشتباهی را انتخاب کردم. در مکالمهٔ تلفنی هم جملهٔ «Sie sind falsch verbunden» یعنی «اشتباهی وصل شدید». نکتهٔ معنایی: برای «مخطئ بودن» شخص، ترکیب «Unrecht haben» به کار می‌رود، اما falsch کیفیت خودِ پاسخ، خبر یا شماره را توصیف می‌کند.