dürfen (فعل)
may / to be allowed to
تعریف کوتاه
مجاز بودن؛ وجهی اجازه با وظیفهٔ ادب.
dürfen به معنی «مجاز بودن، داشتن اجازه» فعلی وجهی و نامنظم است: ich darf, du darfst, er darf؛ گذشتهٔ ساده «durfte» و کامل «gedurft». کاربرد اولش اجازه است: «Darf ich hereinkommen?» (اجازه است وارد شوم؟) و کاربرد دومش ممنوعیت با «nicht»: «Hier darf man nicht rauchen» (اینجا نمی‌توان سیگار کشید — ممنوع است).
مثال: Darf ich hier sitzen? — اجازه است اینجا بنشینم؟ تفاوت با «können»: dürfen دربارهٔ قانون و اجازه است و können دربارهٔ توانایی — «Ich kann schwimmen, aber ich darf nicht» یعنی «شنا بلدم اما (جایی که) مجاز نیستم»!؛ و عبارت محترمانهٔ کلاسیک: «Dürfte ich Sie etwas fragen?» (مجازم چیزی بپرسم؟) با Konjunktiv II مؤدبانه‌تر.