anrufen (فعل)
to call (phone)
تعریف کوتاه
تلفن‌کردن؛ فعل جدا-شونده با پیشوند an.
anrufen به معنی «تلفن‌کردن» فعلی جدا-شونده است: پیشوند «an» در جملهٔ اصلی به پایان جمله می‌رود — «Ich rufe dich an» (به‌ت زنگ می‌زنم)؛ گذشته «rief an» و کامل «angerufen». اسمش «der Anruf» (تماس) و «der Anrufbeantworter» (ضبط پیام تلفنی) است.
مثال: Ich rufe dich heute Abend an. — امشب به‌ت زنگ می‌زنم. این فعل الگوی درسی جداشدنی‌هاست و تفاوتش با «telefonieren» (گفت‌وگوی تلفنی‌کردن) مفید است: «jemanden anrufen» یعنی زنگ‌زدنِ مشخص به کسی؛ در ادارات می‌شنوید «Wir rufen Sie zurück» (به شما زنگ می‌زنیم — پاسخ کلاسیکِ نامه‌ها!)