le subjonctif
subjunctive (mood)
تعریف کوتاه
وجه التزامی؛ مذکر، بعد از il faut que.
le subjonctif به معنی «وجه التزامی» اسمی مذکر است؛ حالِ آن با پایان‌های «-e/-es/-e/-ions/-iez/-ent» از ریشهٔ «ils» ساخته می‌شود: «ils parlent → que je parle». بعد از عبارت‌های اجبار و احساس و داوری می‌آید: «il faut que» (لازم است که)، «vouloir que» (خواستن که) و «être content que» (خوشحال‌بودن از اینکه).
مثال: Il faut que tu sois à l'heure. — لازم است سر وقت باشی. «sois» حال التزامی être است — نامنظم‌ترین فعل این وجه؛ «bien que» (هرچند) هم التزامی می‌آورد: «bien qu'il soit tard» یعنی «هرچند دیر است»؛ تسلط به subjonctif نشانهٔ سطح B1 به بالاست!