get
/ɡet/
تعریف کوتاه
گرفتن، به دست آوردن، شدن؛ بیقاعده و پرمعنا — پرکاربردترین فعل انگلیسی.
get پرکاربردترین فعل انگلیسی است و معنای دقیق آن به بافت جمله بستگی دارد: «گرفتن» (get a letter)، «به دست آوردن» (get a job)، «شدن و رسیدن به حالتی» (get tired، get married) و «رسیدن به جایی» (get home). گذشتهٔ آن بیقاعده است: get–got–got/gotten (در انگلیسی آمریکایی gotten رایج است). ترکیبهای پرکاربرد آن get up (از تخت بلند شدن)، get along with (کنار آمدن با کسی) و give up (دست کشیدن) هستند. مثال: «It's getting dark — we should get home before 8.» — دارد تاریک میشود؛ بهتر است پیش از ساعت ۸ به خانه برسیم.
واژههای مرتبط
take
بردن با خود، گرفتن، صرف کردن (زمان)؛ بیقاعده take–took–taken.
catch
گرفتن در حال حرکت، سوار شدن، مبتلا شدن؛ بیقاعده catch–caught–caught.
get up
از تخت برخاستن؛ تفاوتش با wake up (بیدار شدن) مهم است.
افعال بیقاعده
افعالی که شکل گذشته و قسمت سومشان بهجای -ed تغییر میکند؛ مثل go که به went و gone تبدیل میشود.