نکات آزمون اسپیکینگ

بخش اسپیکینگ بیشتر از دانش زبانی، مدیریت ذهن می‌خواهد. قانون اول: جواب‌های حفظ‌شده ندهید؛ مصحح‌ها متن حفظ‌شده را در دو ثانیه تشخیص می‌دهند و نمرهٔ روانی را قطع می‌کنند. به‌جایش، جواب را با ایدهٔ واقعی و شخصی بسازید و کوتاه نگهش دارید اما نه تک‌کلمه‌ای؛ الگوی «پاسخ مستقیم + یک دلیل + یک مثال کوتاه» برای اکثر سؤال‌ها کافی است. اگر سؤال را متوجه نشدید، پرسیدن مجدد کاملاً مجاز است: Could you repeat that, please?

استراتژی‌های نمره‌ساز: از واژه‌های ربط گفتاری استفاده کنید (actually، to be honest، on the other hand) تا مغز زمان فکر کند؛ در پارت ۲ (کارت موضوع) از یک دقیقهٔ آمادگی برای نوشتن دو کلمهٔ کلیدی برای هر بخش سؤال استفاده کنید؛ و در پارت ۳ که بحث انتزاعی‌تر است، نظرات مقابل را هم ببینید تا دایرهٔ گفتار باز شود. در نهایت، آزمون را گفت‌وگو ببینید نه بازجویی؛ مصحح هم‌صحبت شماست، نه قاضی. لبخند، تماس چشمی و آرامش صدا، در حد نیم‌بند روی حس کلی مصحح اثر دارد.