طراحی صدا
Sound Design
تعریف کوتاه
لایه‌بندی موسیقی، افکت و صدای محیط که احساس ویدیو را می‌سازد.
نیمی از تجربهٔ ویدیو صداست، هرچند مخاطب فقط «تصویر» را به یاد می‌سپارد. طراحی صدا یعنی ساخت این نیمهٔ پنهان: موسیقی زمینه برای احساس (حماسیه یا آرامش)، افکت‌های صوتی برای تأکید (کلیک، swoosh، نوتیفیکیشن) و صدای محیط برای باورپذیری (قهوه‌خانه، خیابان، باران). در محتوای آموزشی، افکت صوتیِ درست در لحظهٔ درست (ورود یک نکتهٔ مهم، جابه‌جایی بخش) توجه را هدایت می‌کند؛ و در ویدیوهای کوتاهِ بدون کلام، خودِ صدا روایتگر است. اصل طلایی: صدا باید حس شود نه شنیده شود؛ صدایی که جلب توجه کند، اشتباه طراحی شده است.
سه قاعدهٔ میکس که هر تدوین‌گر مبتدی باید بداند: اول، گفتار پادشاه است — موسیقی را زیر صدا ببرید (حدود بیست درصد بلندی صدا) و جلوی هر جملهٔ مهم، موسیقی را کمی کم کنید. دوم، یکدستی موسیقی: هر ویدیو یک حس بدهد؛ ترکیب سه ژانر در یک ویدیو، احساس را خرد می‌کند. سوم، مجوز: موسیقی دارای حق تکثیر، ویدیوی شما را در بهترین حالت بی‌صدا و در بدترین حالت حذف می‌کند؛ از کتابخانهٔ بدون حق تکثیر پلتفرم‌ها و منابع آزاد استفاده کنید و پیشنهاد ساده این است که چند قطعهٔ امن را برای همیشه در آرشیو نگه دارید.