بی‌رول (B-Roll)

ویدیوی شما دو لایهٔ تصویری دارد: گفتار اصلی (A-Roll) و بی‌رول — نمای مکملی که وقتی حرف می‌زنید، روی آن می‌نشیند: نمای محصول در حال استفاده، دست‌ها در حال کار، نمای شهر، اسکرین‌استاپ. کارکرد بی‌رول سه‌گانه است: نشان‌دادن به‌جای گفتن («نشان بده، نگو»)، پوشاندن برش‌های جامپ‌کات تا پرش‌ها محسوس نشوند، و حفظ تحریک بصری که مخاطب را در ویدیو نگه می‌دارد. ویدیوی گفتارِ خالصِ بی‌تغییر، حتی با بهترین محتوا، بعد از یک دقیقه خسته می‌کند.

قواعد استفاده: بی‌رول باید هم‌زمان با حرف باشد (وقتی می‌گویید «قابلمه را روی حرارت بگذارید»، تصویر همان کار را نشان دهد)؛ چند ثانیه‌ای باشد (دو تا چهار ثانیه برای هر نما) و از نظر رنگ و کیفیت با فوتاژ اصلی بخواند. منبع آن: فیلم‌برداری خودتان هنگام کار (عادت طلایی: قبل از هر پروژه، ده کلیپ اضافه بگیرید)، کتابخانه‌های استوک رایگان، و اسکرین‌استاپ‌های آموزشی. خطای رایج مبتدی‌ها، بی‌رولِ بی‌ربطِ تزئینی است؛ هر نمای بی‌رول باید اطلاعات یا حسِ اضافه بدهد، وگرنه فقط حواس‌پرتی است.