آموزش this و that و these و those در انگلیسی از صفر با مثال

چهار کلمه‌ای که جای «اینجا و آنجا» را پر می‌کنند

وقتی می‌خواهیم چیزی را نشانه بگیریم، فارسی می‌گوید «این» و «آن»؛ انگلیسی اما دو تصمیم می‌گیرد: فاصله (نزدیک یا دور) و تعداد (یکی یا چندتا). حاصل این دو تصمیم، چهار کلمه است: this (این، نزدیک)، that (آن، دور)، these (این‌ها، نزدیک و جمع) و those (آن‌ها، دور و جمع). به همین سادگی — و به همین دلیل، یکی از اولین درس‌های هر دورهٔ مبتدی است.

این چهار کلمه در زبان روزمره بارها در ساعت به کار می‌روند: در فروشگاه برای نشان‌دادن کالا، در کلاس برای اشاره به تخته و در تلفن برای معرفی خود. در این مقاله قاعده را یاد می‌گیریم، بعد سراغ جمله‌سازی و کاربردهای ویژه مثل گفت‌وگوی تلفنی می‌رویم و در انتها با یک دیالوگ واقعی همه را تمرین می‌کنیم.

قاعدهٔ اصلی: فاصله و تعداد

• this — مفردِ نزدیک: چیزی که به آن دسترسی دارید یا نزدیک شماست؛ This is my phone. (این گوشیِ من است.)
• that — مفردِ دور: چیزی که فاصله دارد؛ That is your bus! (آن، اتوبوسِ توست!)
• these — جمعِ نزدیک: چند چیزِ نزدیک؛ These are my keys. (این‌ها کلیدهای من‌اند.)
• those — جمعِ دور: چند چیزِ دور؛ Those are beautiful flowers. (آن‌ها گل‌های قشنگی هستند.)

نکتهٔ تلفظی مهم: صدای th در این کلمات بین دندان تولید می‌شود؛ اگر آن را با «س» یا «د» ساده بگیرید، در جای اشتباه جمله‌تان کلمه‌ای متفاوت ساخته‌اید. کمی جلوی آینه تمرین کنید تا زبانتان به جای این صدا خو بگیرد.

نقش صفت: کنار اسم یا به‌جای اسم

این کلمه‌ها دو نقش دارند و هر دو باید تمرین شوند:

• به‌صورت صفت، قبل از اسم: This book is new. (این کتاب جدید است.) — Those shoes are expensive. (آن کفش‌ها گران‌اند.) دقت کنید که بعد از this و that اسم مفرد می‌آید و بعد از these و those اسم جمع؛ this books همیشه غلط است.
• به‌صورت ضمیر، به‌تنهایی: This is my sister. (این خواهرِ من است.) — Are those your glasses? (آن‌ها عینکِ تو هستند؟) اینجا کلمه خودش جای اسم را گرفته است.

برای اینکه جای این کلمه‌ها در کل جمله هم مشخص شود، آموزش ساختار جمله انگلیسی از صفر مرجع خوبی است؛ به‌ویژه اینکه صفت همیشه قبل از اسم می‌آید، نه بعد از آن.

فاصلهٔ واقعی و فاصلهٔ ذهنی

فاصله همیشه فیزیکی نیست؛ ذهنی هم هست. وقتی چیزی را دوست دارید یا برایتان مهم است، this و these به کار می‌برید و برعکس. مثلاً در فروشگاه: I like this one, not that one. (این یکی را دوست دارم، نه آن یکی را.) یا دربارهٔ زمان: this week (این هفته، نزدیک) و that day (آن روز، گذشته یا دور).

• زمانِ نزدیک: this morning (امروز صبح)، these days (این روزها)
• زمانِ دور: that night (آن شب)، in those days (در آن روزگار)
• انتخاب احساسی: I love this song! (عاشقِ این آهنگم!) در برابر I don't like that color. (آن رنگ را دوست ندارم.)

کاربردهای ویژه که مبتدی را غافلگیر می‌کند

• در تلفن: انگلیسی‌زبان‌ها خودشان را با this معرفی می‌کنند، نه با I: Hello, this is Sara. (سلام، سارا هستم.) و می‌پرسند Who's calling, please?
• در معرفی افراد: Mom, this is Ali. Ali, this is my mom. (مامان، این علی است. علی، این مادرم است.)
• جمله‌های آماده: That's a good idea! (فکرِ خوبی است!) — That's right. (درست است.) — Is that so? (مگر چنین است؟)
• خطای رایج فارسی‌زبانان: گفتن this books یا these book به‌جای هماهنگ‌کردن مفرد و جمع؛ هم اسم و هم اشاره‌گر باید هم‌شکل باشند.
• خطای رایج دیگر: به‌کاربردن these به‌جای this به امید جمع‌بودن ماجرا؛ اگر اسم جمع نیست، این کار جایی ندارد. فهرست کامل این خطاها را در اشتباه‌های رایج مبتدی‌های انگلیسی ببینید.

دیالوگ و تمرین برای تثبیت

یک دیالوگ کوتاه فروشگاهی را با هم بخوانیم:

• Excuse me, can I see that bag, please? (ببخشید، می‌توانم آن کیف را ببینم؟)
• Sure. The black one or the brown one? (حتماً. مشکی‌اش یا قهوه‌ای‌اش؟)
• The black one. Oh, these are nice, too! (مشکی. اوه، این‌ها هم قشنگ‌اند!)
• Yes, they are new. (بله، جدیدند.)

حالا نوبت شماست: امروز سه شیء نزدیک و دو شیء دور را با جملهٔ کامل بلند بگویید؛ فردا برای یک دوست پیام بدهید و با this و that از عکس‌هایتان بگویید؛ پس‌فردا پنج جملهٔ سؤالی بسازید مثل Is this your pen? برای جمله‌های کامل‌تر خرید هم دیالوگ‌های خرید به انگلیسی منبع کاملی است و برای گفتنِ «مالِ من» به‌جای اشاره، سراغ آموزش صفت مالکی در انگلیسی بروید؛ این دو مطلب جفتِ هم‌اند و کنار هم، جمله‌های شما را از سطح «این است» جلوتر می‌برند.