پیشوند و پسوند

پیشوند به اول واژه می‌چسبد و معنا را تغییر می‌دهد: un- برای نفی (unhappy)، re- برای تکرار (rewrite) و dis- برای ضد (disagree). پسوند به آخر واژه می‌چسبد و نقش دستوری را عوض می‌کند: -tion اسم می‌سازد (decide → decision)، -able صفت (enjoy → enjoyable) و -ly قید (quick → quickly). با بلدبودن فقط ۲۰ تا ۳۰ قطعهٔ پرکاربرد، می‌توانید معنی صدها واژهٔ ناشناخته را حدس بزنید.

این مهارت در آزمون‌های واژگان‌محور مثل جی‌آر‌ئی و در ریدینگ آیلتس طلاست؛ چون حتی واژه‌هایی که هرگز ندیده‌اید را قابل رمزگشایی می‌کند. تمرین مؤثر: واژه‌های تازه را خرد کنید و ریشه + قطعات‌شان را جدا بنویسید؛ مثلاً unbelievable را به un + believe + able بشکنید تا هم معنایش قفل باز شود و هم خانوادهٔ واژه در ذهنتان شبکه شود.