چک‌لیست کامل سطح A1؛ توانایی‌هایی که باید از خودتان بسنجید

A1 واقعاً یعنی چه؟

سطح A1 در استاندارد اروپایی CEFR یعنی: شما می‌توانید با عبارت‌های ساده و جدا دربارهٔ خودتان و محیط بلافصل زندگی‌تان حرف بزنید — نام، سن، شغل، خانواده، قیمت‌ها، اعداد و تاریخ. نه بیشتر، نه کمتر. A1 یعنی «مسافرِ تازه‌رسیده»، نه «مبتدیِ کامل»؛ مبتدیِ کامل هنوز هیچ چیز نمی‌داند، اما A1 یک جعبه‌ابزار کوچک و کارا دارد. برای معرفی کامل این سطح، راهنمای کامل سطح A1 انگلیسی را بخوانید و برای درک چارچوب کلی، مفهوم CEFR چیست؟ را ببینید.

این چک‌لیست بر اساس عبارت‌های «می‌توانم» (Can-do) استاندارد است؛ صادقانه تیک بزنید.

چک‌لیست گفتار: چه چیزهایی می‌توانید بگویید؟

• خودم را معرفی می‌کنم: نام، کشور، شغل و محل سکونت — My name is Sara. I'm from Iran. I live in Shiraz.
• اعداد، ساعت، قیمت و تاریخ را می‌گویم و در گفتار دیگران می‌فهمم.
• سؤال‌های شخصی ساده می‌پرسم: Where are you from? What do you do?
• دربارهٔ چیزهای دارایی‌ام حرف می‌زنم: I have a small apartment.
• برای چیزهای ساده درخواست می‌کنم: سفارش در کافه، خرید ساده، پرسیدن آدرسِ کوتاه.
• سلام و احوال‌پیچی و خداحافظیِ موقعیتی را بلدم — از Good morning تا See you later.

اگر بیشترِ این‌ها را فقط با مکث طولانی و با آهنگِ حفظ‌شده می‌گویید، هنوز «در مسیر A1» هستید نه خودِ A1.

چک‌لیست فهم شنیداری: چه چیزهایی می‌فهمید؟

• وقتی کسی آهسته و واضح دربارهٔ موضوعات بالا حرف می‌زند، جریان کلام را دنبال می‌کنم.
• شمارهٔ تلفن، قیمت و ساعات را از گفتار معمولی درمی‌آورم.
• اعلام‌های بسیار ساده و تکرارشونده (ایستگاه، شمارهٔ ویزیت مطب) را می‌فهمم.
• اگر سرعت عادی باشد یا لهجهٔ غیرآشنا باشد، گم می‌شوم — و این در A1 طبیعی است.

چک‌لیست خواندن و نوشتن

خواندن:

• کلمه‌های آشنا در تابلوها، منوها، برچسب قیمت و اعلان‌های خیلی کوتاه را می‌فهمم.
• فرم‌های شخصی ساده (نام، ملیت، آدرس) را می‌خوانم و پر می‌کنم.
• جمله‌های بسیار کوتاه با واژگان آشنا می‌فهمم؛ متن‌های چندپاراگرافی، خیر.

نوشتن:

• یک پیام کوتاه ساده می‌نویسم: Dear Ali, I am in Rasht. The weather is nice. See you on Friday.
• اطلاعات شخصی‌ام را در فرم می‌نویسم.
• با املا و نقطه‌گذاری پایه راحت‌ام؛ اگر این‌طور نیست، قواعد حروف بزرگ و نقطه‌گذاری انگلیسی را از همین حالا مرور کنید.

جمع‌بندی: در کدام ایستاده‌اید؟

• ۱۵ تیک به بالا از مجموع حدود بیست مورد: تبریک؛ A1 شما مستند است. گام بعدی ساختن A2 است — با چک‌لیست نقاط عطف سطح A2 مسیر را ببینید.
• ۸ تا ۱۴ تیک: در میانهٔ راه A1 هستید؛ برنامه‌تان را روی حلقه‌های خالی ببندید، نه تکرار کلیشه‌ای درس‌ها.
• زیر ۸ تیک: از پایه شروع کنید؛ آموزش الفبای انگلیسی و تلفظ حروف و ۱۰۰ واژهٔ ضروری انگلیسی برای مبتدی‌ها بهترین نقطهٔ شروع‌اند.

برنامهٔ سه‌هفته‌ای برای پرکردن جای خالی

• هفتهٔ اول — واژگان هسته: روزی ده کلمه از واژگان ضروری A1 (خانواده، اعداد، رنگ‌ها، غذا، افعال پایه)؛ با تمرین جمله‌سازی، نه فقط مرور لیست.
• هفتهٔ دوم — الگوهای ثابت: عبارت‌های آمادهٔ پرسش و پاسخ را بلند تکرار کنید تا روان بیرون بیایند؛ مکالمهٔ A1 یعنی الگوها، نه قواعد.
• هفتهٔ سوم — تست واقعی: با یک هم‌زبان یا حتی ضبط صدا، خودتان را در سه موقعیت امتحان کنید: معرفی، سفارش غذا، پرسیدن قیمت. بعد چک‌لیست را دوباره پر کنید.

مهم‌ترین توصیه: A1 را جدی بگیرید. این سطح بنیان خانه است؛ واژه‌ها و الگوهایی که اینجا روان می‌شوند، در A2 و B1 بدون فکر بیرون می‌آیند. برای تعیین سطح دقیق‌تر هم می‌توانید از روش‌های تعیین سطح خودخوان انگلیسی کمک بگیرید.